| |
|
|
Er wordt al jarenlang geroepen om de nieuwe prioriteitsstelling people, planet, profit. Maar we hebben profit zó lang voorop gesteld, dat we de planet daaraan opgeofferd hebben. Terwijl we weten dat er zonder leefbare aarde geen toekomst is voor mensen en al helemaal niet voor profit. Daarom vereist onze toekomst een veel verdergaande bijstelling van prioriteiten: planet, people, profit. Planet First dus.
Klaas van Egmond, Prins Carlos de
Bourbon de Parme, Herman Wijffels,
Boudewijn Poelmann, Wubbo Ockels,
Louise Fresco
|
We kunnen niet verhuizen naar Mars of Venus. We hebben maar één planeet aarde en daarmee zullen we het moeten doen. Nu en over vijftig jaar, als de babies van nu opa of oma worden. Eén en dezelfde aarde.
We hebben dus geen andere keuze dan die ene aarde zorgvuldig leefbaar te houden. Wat dat betreft zijn we niet op de goede weg. En daar verandering in brengen zal niet eenvoudig zijn. Al decennia lang wordt geroepen om de nieuwe prioriteitsstelling people, planet, profit. Maar we hebben profit al zó lang voorop gesteld dat we de planet daaraan feitelijk opgeofferd hebben. Terwijl we eigenlijk allemaal weten dat er zonder leefbare aarde geen toekomst is voor mensen en al helemaal niet voor onze economische ambities. Daarom vereist onze toekomst een nog veel verdergaande bijstelling van onze prioriteiten: namelijk planet, people, profit. Planet First dus.
Dat klinkt principieel en mooi, maar wat betekent het in de praktijk? Bijvoorbeeld dat economische vooruitgang niet langer betaald mag worden met ecologische áchteruitgang. Hoe? Door de waarde van onze natuurlijke rijkdommen als schone lucht, een koolstofarme atmosfeer, zuiver water en levensvatbare bossen te bepalen en elke aanslag daarop mee te nemen in de prijsbepaling van producten die ecologische schade veroorzaken. Zo hanteren we échte prijzen, die zichtbaar maken wat iets écht kost.
De voordelen zijn onmiddellijk duidelijk: de vervuiler betaalt, groene producten krijgen een prijsvoordeel en daardoor meer kans, de consument krijgt een duidelijker keuze bij zijn aankoopgedrag, de duurzame economie wordt gestimuleerd en onze natuurlijke rijkdommen worden gespaard. Zo heeft alles en iedereen baat bij het voorop stellen van de aarde.
Op deze wijze kunnen we de voorwaarden creëren voor noodzakelijke veranderingen. Maar er is meer nodig. Deze enorme omslag kan alleen lukken als overheid en samenleving inspirerende, overtuigende duurzaamheidsdoelen durven stellen, die burger en bedrijfsleven uitdagen om te participeren in de vraag welke koers we kiezen, om vervolgens creatief te innoveren binnen de bandbreedte van Planet First!
Een duurzame planeet is meer dan een optelsom van achtertuintjes. Het is daarom noodzakelijk om over de grenzen van nationale staten heen te kijken. Daarvoor hebben we bindende internationale afspraken en maatregelen nodig, bijvoorbeeld om de opwarming van de aarde binnen de perken te houden. Een voorbeeld? Rijke landen zullen in 2020 hun uitstoot van CO2 met 40% moeten hebben verminderd ten opzichte van 1990. En ook aan het structurele verlies aan natuurlijke rijkdommen en de onrustbarende mondiale verwoestijning dient paal en perk gesteld te worden. Planet First!
Deze maatschappelijke en economische omwenteling vereist een mentaliteitsverandering. De huidige optelsom van onze individuele voorkeuren en economische belangen leidt tot een uitkomst die niemand wil. Wij zullen ons bewust moeten worden van de gevolgen van ons eigen gedrag voor de kwaliteit van onze gezamenlijke planeet. Consumenten moeten weten wat de echte kosten zijn van hun inkopen. Burgers en politici moeten rekening houden met de effecten van de keuzes die ze maken. En onze kinderen moeten leren over de samenhang tussen economische oorzaken en ecologische gevolgen, over de aarde die ons voorspoed geven kan als wij haar en haar rijkdommen met respect en verstand behandelen. Planet First!
Alleen zo kunnen we er voor zorgen dat we een planeet achterlaten die toekomst biedt aan onze kinderen en komende generaties. Venus en Mars zijn geen alternatief. Dus Planet First!
De aarde (planet) eerst: omdat die voorwaarde nummer één is voor zowel menselijk welzijn als voor economische welvaart.
Een menswaardig bestaan, rechtvaardig verdeeld in de wereld, is een kernvoorwaarde voor de noodzakelijke omslag in denken en doen.
Een economie (profit) die daaruit volgt, die respect heeft voor de grenzen van de ecologische draagkracht van de aarde, in de plaats van onbegrensde groei als ideaal. Waarbij menselijke creativiteit en innovatiekracht van ondernemers een dynamische en continueerbare economie realiseren, met een kwaliteit van leven die beter verdeeld wordt over de wereld.
Veel producten en diensten worden nu geproduceerd met grote schade voor natuur en milieu. Bijvoorbeeld omdat daarvoor bossen vernietigd worden of onevenredig veel broeikasgassen worden uitgestoten. Feitelijk negeren wij op dit moment de enorme kosten van deze natuur- en milieuschade bij de prijsbepaling van deze producten. Hierdoor ontstaat een niet-transparant en onjuist beeld en krijgt de consument niet de kans om een verantwoorde keuze te maken bij zijn aankopen, omdat hem de informatie ontbreekt.
Een cruciale voorwaarde voor het slagen van de economie van de duurzaamheid is daarom het meenemen van de kosten van deze schade aan natuur, milieu en sociale verhoudingen, in een realistische kostprijs van onze producten en diensten. Dat kan bijvoorbeeld via belastingen of systemen van verhandelbare emissierechten.
Hierdoor wordt helder zichtbaar wat de échte prijs van producten is, en krijgt de economie van Planet First (en haar producten) een eerlijke, concurrerende kans. Investeringen in duurzame productie zullen hierdoor een enorme stimulans krijgen. Onze voorraden aan schoon water, natuurlijk bos, vruchtbare grond, biologische diversiteit.
De verdeling van verantwoordelijkheden moet kritisch worden bezien. Als de verantwoordelijkheid bij de individuele burgers en bedrijven verdwijnt, verdwijnen automatisch ook de creativiteit en inspiratie om de grote maatschappelijke problemen aan te pakken via ondernemerschap, initiatieven, burgerschap. Natuurlijk: de bescherming van het collectieve goed milieu en natuurlijke hulpbronnen moet op collectief niveau worden geregeld. Maar wel zo dat burger en de bedrijven maximaal worden uitgedaagd om op creatieve en positieve wijze daarin te participeren: de burger voorop, als kiezer, als consument en als uiteindelijke bepaler van de sociale norm.
Onze economie en bestuur lijken vooral gebaseerd op beperkende regels en geïnstitutio- naliseerd wantrouwen. Als een skipiste waarop tientallen vlaggetjes aangeven waar je vooral niet moet zijn. Op een golfbaan daarentegen, geeft slechts één vlaggetje aan waar je wel moet zijn. Een samenleving die een duidelijk doel heeft is een eenvoudiger, kansrijker samenleving. Nieuwe, duidelijke, ambitieuze, robuste duurzaamheidsdoelen - als speerpunten binnen een inspirerend, duurzaam overheidsbeleid - scheppen ruimte, bevorderen creativiteit, jagen innovatie aan op alle niveaus en motiveren de burger om de omslag naar een houdbare economie te steunen en daarin te participeren.
Daarbij geldt dat kwaliteit belangrijker is dan kwantiteit, zelfs met betrekking tot structurele, duurzame groei: alleen een herkenbare kwalitatieve groei kan de 'meer is beter' mentaliteit vervangen. De maatschappelijke waarde van producten en diensten is immers zeker zo van belang als de prijs ervan op de markt: die dient dus helder gemaakt te worden.
Niet de groei van ons Bruto Nationaal Product, maar toenemende menswaardige kwaliteit van leven op lange termijn als hét doel van maatschappelijk ontwikkeling. Die kwaliteit bestaat uit natuurlijk kapitaal (de aarde), sociaal kapitaal (de mens) en financieel-economisch kapitaal (welvaart), en in deze volgorde.
De afbraak van biologische diversiteit moet stoppen en omgebogen worden in groei, gecombineerd met jaarlijks 5% toename van natuurgebied. Elke activiteit die biologische diversiteit of natuurgebied doet afnemen, dient zodanig gecompenseerd te worden dat de natuur er per saldo op vooruit gaat.
Dit raakt onze primaire levensvoorwaarden. Zo is bijvoorbeeld het behoud en herstel van bossen niet alleen van belang voor honderden miljoenen mensen in ontwikkelingslanden, die er dagelijks direct van afhankelijk zijn, maar herbergen bossen meer dan 50% van alle biologische diversiteit op aarde. Inmiddels blijkt bossenbescherming bovendien een onmisbare voorwaarde voor de oplossing van het klimaatprobleem in de komende tientallen jaren.
De opwarming van de aarde dient beperkt te worden tot 2˚ Celsius om onomkeerbare dramatische effecten te voorkomen. We zitten inmiddels al op 0,7˚ Celsius. Het tot staan brengen van deze opwarming kan alleen door middel van een duurzame, koolstofarme energiehuishouding en de stopzetting van de wereldwijde ontbossing.
Een beperking van de temperatuurstijging tot 2˚ Celsius is alleen mogelijk als de uitstoot wereldwijd binnen de komende tien jaar fors gaat dalen. Alle prognoses wijzen nu echter richting een verhoging van de mondiale uitstoot met zo'n 30% in 2020. Om die groei om te buigen in voldoende daling, is een bijna onvoorstelbare extra vermindering van de wereldwijde uitstoot van ongeveer 20 Gigaton broeikasgassen noodzakelijk (van de 46 Gigaton die de wereld per vandaag jaarlijks uitstoot). Ongeveer de helft van deze vermindering kan/moet komen van energie-maatregelen, de andere helft van bosbescherming, bosherstel en duurzaam landgebruik: zo hangen duurzaamheidsdoelen vaak samen.
Doelstelling van het energiebeleid dient niet alleen het verminderen van de klimaatproblematiek te zijn, maar ook de vermindering van de risico’s rond de toekomstige energiebeschikbaarheid. Daartoe dient een meer decentrale energie infrastructuur te worden nagestreefd, onder meer gebaseerd op zon en wind.
Een samenleving die veel investeert in kennis, kunde, vaardigheden en sociale samenhang. Menselijke waarden zijn immers bepalend voor het consumptiepatroon en menselijk vernuft is de basis voor dynamiek en innovatie. Alleen op die manier kunnen mensen tot een kwaliteit van leven komen die menswaardig is, met respect voor de beperkingen van de fysieke aarde; zodat het wenselijke en het mogelijke worden verenigd.
Uiteraard zullen we moeten beginnen met het benoemen van de grootste problemen en oplossingen, en die vervolgens durven voorzien van een realistisch prijskaartje. Op die manier weten we voor welke forse en urgente mondiale uitdagingen we staan.
Hierbij gaat het vooral om de volgende vier uitdagingen, waarvoor met spoed een bindend internationaal beleid noodzakelijk is:
- Een effectieve internationale aanpak van de uitstoot van broeikasgassen. Als eerste urgente stap daartoe dienen de rijke landen hun uitstoot al in 2020 met tenminste 40% te beperken ten opzichte van 1990; deels middels financiering van maatregeling in ontwikkelingslanden. Ook snel groeiende ontwikkelingslanden dienen de groei van de uitstoot sterk te beperken
- Stopzetting van de ontbossing en verdubbeling van bosherstel binnen tien jaar. De kosten hiervan bedragen naar schatting €30 miljard per jaar.
- Herstel van de bodemvruchtbaarheid en terugdringing van de verwoestijning. Dit vereist een investering van €5 tot 10 miljard per jaar.
- In aanvulling op deze drie maatregelen is er voor alle ontwikkelingslanden tezamen een bedrag nodig van €50 tot 100 miljard per jaar, om de ernstige gevolgen van onvermijdbare klimaatverandering op te vangen: klimaatadaptatie. De rijke landen zullen financieel moeten bijdragen aan deze maatregelen in de armste landen, mede vanwege hun belangrijke rol bij de oorzaak van het probleem.
Het gebruik van de rijkdommen van de aarde - zoals schone lucht, gezonde bossen, biologische diversiteit, schoon water, leefbare zeeën - heeft een prijs.
Deze prijs dient doorberekend te worden in de kosten van de producten en diensten die dit gebruik veroorzaken, waardoor een eerlijke, reële totaalprijs ontstaat. Zodat de gebruiker een nieuwe afweging gaat maken, want 'de gebruiker betaalt' in dat geval. Dit zal bijvoorbeeld de transitie naar een duurzame electriciteitsvoorziening een enorme boost geven.
Te lang hebben we niet geweten waar we stonden en welke effecten ons handelen had. 'Meten is weten', zeker als het gaat om lastig in beeld te brengen zaken als ecologische impact.
Het Bruto Binnenlands Product wordt als eenzijdige - dus misleidende - index vervangen door een nieuw mechanisme dat de stand van alle drie de vormen van kapitaal/voorraden weergeeft: natuurlijk kapitaal (planet), sociaal kapitaal (people) en financieel-economisch kapitaal (profit). Er bestaan inmiddels internationale voorbeelden van een dergelijke bredere indexering, die meer recht doet aan de verschillende prioriteiten die onze samenleving heeft.
Overheden en bedrijven dienen hun impact op de biologische diversiteit en de natuur te meten, te kennen en controleerbaar in beeld te brengen, waar nodig planmatig te verminderen en de resterende impact te compenseren.
Een samenhangend, consistent, probleemgestuurd innovatieprogramma stimuleert en verlokt economische spelers tot steeds verder gaande verbetering van de resource productivity: de welvaart die per eenheid milieugebruik kan worden gecreëerd (vergelijk met arbeidsproductiviteit: welvaartsproductie per eenheid arbeid).
Maar ook de versnelde introductie van beschikbare nieuwe, innovatieve technologieën is essentieel, waarbij bijvoorbeeld (zoals in Duitsland) de burger zijn zelf opgewekte groene energie kan verhandelen (tegen een langdurig gegarandeerde prijs!). Een belangrijk product van alle innovatie zal tevens moeten zijn dat het de burger makkelijk en aantrekkelijk wordt gemaakt om duurzaam te leven.
In het onderwijs wordt duurzaamheid een integraal onderdeel van de vorming gedurende de gehele onderwijscyclus. Kinderen en jongeren leren over de samenhang der dingen, over de samenhang tussen oorzaak en gevolg, over de natuurlijke verwevenheid van de drie vormen van kapitaal en de prioriteitsvolgorde daarbinnen. Er komt veel aandacht voor de waarde en het belang van duurzaamheid en het zorgvuldig omgaan met ecologische rijkdommen. 'Een kans voor onze toekomst' betekent voor onze kinderen en jongeren vooral een kans voor hún toekomst, als we het goed doen.
Pieter Hilhorst Liesbeth van Tongeren Aart van Veller Annemieke Roobeek Marcello Palazzi Anne Jan van Zwart Wim Bartels Ruud Koornstra Willem Lageweg Annick de Wit Marjan Minnesma Nina Tellegen Henk Leegte Jan Paul van Soest Peter Merry Sible Schone Stef van Dongen Marieke van Schaik Matthijs Boon Simon van Driel Hubertine Roessingh Eelco Fortuijn Paul Stamsnijder Igor Kluin Sigrid van Aken Peter Gersen Froukje Jansen Tatiana van Lier Roelien Sasse Gijs Droge Andre van Heemstra Kevin Zuidhof Fred Gardner Wim Jacobs Christopher Baan Ynzo van Zanten Bart Burghgraef Tim Manschot Niels Korthals Altes Femke Rotteveel Jos van Gennip Frits Strietman Rene Bogaarts Maayke Damen Johan Doruiter Sigrid Hettinga Dieuwertje Damen Gert Jan Scholte Caspar Diederik Stichting hou het klein Pieter Claeys Jan van der Kaaij leo van dongen Betty de Keizer Menno Manschot Hilde Bogaerts Anja Pikker Wilma Takke sikko gerkema Remco Wilcke Stichting Platform Maatschappelijk Verantwoord Verenigen Sarah Notenboom Else Boutkan Niels van der Weerdt Sander Veenendaal Sabine Meijers Monica Hernandez-Sesma Jan van der Poel Jan-Govert van Gilst Henk Manschot Conchita Auke Greydanus Steven Brandsma Bart Droppers team De Betere Wereld Ghislaine Huizinga Peter Bleeker Rob Bos Pieter Ploeg LC van Doorn Jeroen van Zwetselaar Pieter van der Pot Saskia Griep Sven de Geus Ruud Koele Arno Willems Erwin van Woudenberg David van Brakel Dennis Kerkhoven Marcel van Marrewijk Lars de Keijser Jaco Jansen Menno Schilder Hidde van Kersen Maike Simmes Paul Metz Albert van Zadelhoff Simon Kalf Frithjof Kalf Linda van der Steen Haags Milieucentrum Jan Juffermans Ingrid van Pinxteren Rob GortFrans van der Steen Peter van Vliet Fleur Dalhuisen Karim Maarek Mariska Min-Leliveld Louke van Wensveen Grank van Beuningen Ilse Ariëns Caroline Doelman-de Graaf Paul de Jongh Diane de Smit Niek Bevers Stijn Otten Wouter de Ridder T Karelse Niko Koffeman Johan Klitsie Hans Moolhuizen André Derksen Han van Drunen Avelien Meinardi Jaap Vos Ron Lindelauf Robin van Asperen Joost Backx J.w. van der meer Joost Wentink Angelique van der Does Bas Luiting Gerard de Winter freddy wissink Kitty bentvelsen Aldert Hanemaaijer Wil Portegijs Laura Rooseboom Annick de Witt Eric Schoones dzlttjmwctu Maria T. Martinus caovsasxqz Heleen van Soest Pieter van der Ploeg Emile Poelman Jan Willem Dol Marianne Thieme Carolien van Zuilekom Frans de Laaf Marcel de Berg Denise Kouwenhoven Margriet Schreuders Kimo van Dijk Emma Daniels Zoe van Mansfeld Tim Remmel Cor van Beuningen Alwine van Heemstra Rob van Beek Jet Budel Peter van der Cammen Tom van de Beek Ton van Keken Geanne van Arkel Monique Drent Conny van der Kieft Manuela Smith Pepijn Duijvestein Hedwig Swart Thirza Monster Egon de Bruin Henk van Dijk Elly Vermaat Paulette van Ommen Fredi Keizer Laura A.J.M. Fennis W. Peeters Esther Bernart hjvucue Nico Broersen Marjo van den Broek Niels Oskam Hennie van Eijk Gerard Krijger Ignaz Anderson Ton Okkerse Susanne Kuijpers Annelies Brussee Boudewijn van den Boezem MFT PIN Piet van Oorschot Mariel Theeuwen Marijke Kuipers Lisanne Pauline Meijer Corine Houx-Smeets; Laya stierman; Ronald H. C. ter Haar Tim Stok Marijke Klijnstra Peter van Vliet Guusje Koorneef Anne-Jette Tydeman A. van het Kaar Gerrit Anne van der Velde pamela hemmekam B . Spies Andre Hoogland Janneke Boeser Marcel Stöpp Martine Nijhoff Meidi Goh Winifred Diane Schols-Nanninga Charles Gerardus Schols G.Belt P Veltkamp Simon Verschoor M. Phielix Broersma G.G. Justin Sangers Ben Wellerdieck Henk Veltkamp Ger de Böck Else Vink wim mathijssen Jacqueline Iliohan Theo Bontje A.N.C.Stokkermans Willem Leurs lineke landman Jaap Molenaar John van der Drift Kallista Erik Wierstra pieter Veenman J. Stil Yvonne Sanders Flos Fleischer M.J. Nijboer lia molendijk; Jacobien Donkers I van der Linden E.I.W. Meijer-Boevink S. Kwant Silvia Kusee Judith Möller Harald Deuze J. van Bree Karen van Leeuwen thijs bolhuis Axel Meijer Christine van Dalen Marc Commandeur Bregje Smulders JMA de Bruin Mark Harbers Bob Zuidema J.F.Houkes Conqui Koole rene van druten Bert Boonman Marius van der Spruijt Philip de Brabander Mieke Wolters Henk Ruseler E.W. van der Wiel frans van der Steen E.Hillebrants A. van Loenen Pascal Stark Ricky van Leeuwen G.J. Klein Margreet Grooteman V.F.A. Terwindt Lara Van Aalten Frits Meulenveld B. Mutsaerts G.H. TOMBAL Johan Wisserhof H. Lammens M.B.J.M. van der Stee M. D. T.A. van Drimmelen Adri en Anne-Marie den Engelsman Tjitske Houkes Alexander Nijman J.Berkers Maaike M. Grooteman Yvonne Lameris F. Kalman Koos van de Brug Bert Aan Marloes de Graaf wilma riezebos A.N. Westra John Bosman Margo Ruiter R.T. Dam Gerrit Berkelder Roberto Antonio Camozzi J.A. de Raad Mw. L.I. Kooistra Inge Hetty van den Berg Robert Weelinck Anouk H. Faber Marttien Loos K. Eijlander sheila lemmens Jan de Bruin van druten Gerard Lieverse L Bijker maria bitterling Idco Duijnhouwer Bert van der Laan Tosca Bockhop Herman S.A. van Noort-Pover afra j. albert mw. H.Th. Veenstra Wouter Bijl F. v/d Heide Paul Swaan Henri de Vreede Berry willem van den heuvel E. v.d. Berg Stichting Groene Moslims Sjef Staps Marieke Arjan van der Veen G.A. van Doorn Marianne Woning Leo Vollenbroek Joke Baas Wim Peters van Ton Andre Ridder Trijnie Abee Rob Ilse Vlaming Roger Snel Jillis Snel Marjolijn Rikers Ir Th. Hortensius Maurice Jacobs Anne-Marie Bor Kees van der Leun Peter Boer Marianne Boer R.Boer anne gouweloos J.W. van Leenhoff E. Schadek Peter van der Wiele E. Hoedemaeker Lida de Hamer Saskia Verbunt Karina Korenhof Elles Heine Werner Evers Marita Heintzmann Stams Eikelenboom Nel Oort-Witte sally tee hols Deen M. Jaap Plakman Koppenhagen ge J. Geuze Wil Hikspoors L. van Winden Maria Brakkee ir. R.R.Augustijn Marjolein Rietman Y E van Peelen Ruth Noorduyn Marie-Annie Kuijpers Broers Vlinder Jansen nicky noten Monika Rob Mol Ellis R.A.Litarowitsch J. Costenoble Mieke Verhagen Marjolein van Hoeckel Olga Ruitenberg E.A.E.M. Jansen C. van Dam Virginie Moerenhout Cas de Roij Derk Hueting D. Meskers-Mooij Michiel Jaeger Marius Brants W.Mulder-Liefers Frank Buitenkant Bettina J. Mulder lybrich kramer Vincent van Dongen Carlo van Heertum Yolanda Coolen Mark Olsthoorn bob Vloemans
Michiel Abdus Samad
Edwin Bommezij
Rick Leeuwestein
Houria Barazite
Jolien ten Velden
l.zaal
P. Berkouwer
Fatima Sarti
aik meeuse
Henk Naafs
Plas Wilhelmina
Anouk
Immy Oly
Erik Rohlfs
kees meekel
Ivo Nederpelt
P.Laroy
Gert-Jan Wientjens
H.J. Ubas
priska
PLANET FIRST! is een initiatief van de stichting INSID in samenwerking met de Nationale Postcode Loterij.
De Nationale Postcode Loterij is opgericht in 1989 om structurele steun te verlenen aan organisaties die werken aan een rechtvaardige en groene wereld. De Postcode Loterij werft fondsen voor goede doelen en geeft bekendheid aan hun werk door middel van het organiseren van een loterij. De helft van ieder verkocht lot gaat direct naar één van de goede doelen die worden gesteund door de loterij. In 2008 verdeelde de Nationale Postcode Loterij een bedrag van 244 miljoen euro over 66 goededoelenorganisaties in de sectoren ontwikkelingssamenwerking, mensenrechten, natuur & milieu en sociale cohesie. Sinds de oprichting heeft de Nationale Postcode Loterij meer dan 2,5 miljard euro gedoneerd aan goede doelen.
De Postcode Loterij wil ook op andere wijze vorm geven aan duurzaam denken en handelen. Door bijvoorbeeld het organiseren van bijeenkomsten over oplossingen voor klimaatverandering met sprekers als Bill Clinton en Tony Blair. En door middel van de Postcode Lottery Green Challenge, een wedstrijd voor groene ideeën (zie www.greenchallenge.info).
De Postcode Loterij is altijd op zoekt naar nieuwe manieren om het denken en handelen over duurzaamheid te stimuleren. Daarom hebben de Postcode Loterij en INSID het afgelopen jaar een aantal bijeenkomsten georganiseerd met een groep opinieleiders en deskundigen rondom het thema duurzaamheid. De resultaten van deze avonden hebben mede geleid tot PLANET FIRST!.
De Nationale Postcode Loterij is van plan om PLANET FIRST! leidraad te gebruiken bij de toewijzingen van de gelden uit de loterij. Via haar eigen website wil de Postcode Loterij haar deelnemers in de gelegenheid stellen PLANET FIRST! te lezen en te ondersteunen door mee te ondertekenen, dan wel erover met de Postcode Loterij in discussie te gaan. Op deze manier kan de ruim 40% van de bevolking die meedoet met de Postcode Loterij ook daadwerkelijk betrokken worden bij de keuzes die moeten leiden tot die ‘betere wereld’ waar de Postcode Loterij en haar beneficiënten voor staan.
INSID zet zich in voor een duurzame samenleving in Nederland en daarbuiten. De stichting ondersteunt en initieert projecten en activiteiten die duurzaamheids processen daadwerkelijk kunnen versnellen. Met PLANET FIRST! geeft INSID organisaties, beleidsmakers en individuen concrete handvatten om diverse duurzaamheidsthema’s op te kunnen pakken.
Voor meer informatie zie www.postcodeloterij.nl en www.insid.org
Wij roepen kabinet, overheden, bedrijfsleven en burgers op tot de moed om de prioriteitsstelling van Planet First te delen en te doen wat nodig is: in wetgeving, in strategie, in beleid, in maatschappelijk debat en vooral natuurlijk in gedrag. Forse bijstellingen zullen het gevolg zijn.
Als ondertekenaars van deze oproep zeggen wij alle steun en inzet toe voor initiatieven in die richting.
|
|
|